سوتک

به كجا چنين شتابان به هر آن كجا كه ...

sootak — Thu, 17 Jul 2008 14:22:18 GMT

از براي تو مي نويسم ٬ اي عزيزي كه رفتن را بر ماندن ترجيح داده اي... اي عزيزي كه غربت را بر زندگي غم آلود و سرشار از سختي وطن ترجيح داده اي.

اگر از اين بيابان به سلامتي گذشتي به شكوفه ها به باران برسان سلام ما را

ما مردمان ايران را از ياد مبر و به ياد داشته باش كه كوچ تو سرزمينت را آباد نخواهد كرد و تحمل سختي غربت ٬ كشورت را دگرگون نخواهد كرد.
از درون اعتقاد دارم كه "دولت ها باز تاب افكار ملت هايند "
اي عزيز اصطكاك انديشه هايت را بر مردم رنج كشيده ما دريغ مدار ٬ اگر چيزي ديدي كه ما نديديم بگو.
خواستم در گوش هايت صلا زنم كه اي عزيز دست من نبود٬ دست تو هم نبود٬ تو در ايران متولد شدي و اينجا وطن توست ٬ وطن مادريت ٬ نمي تواني كه اين خاك را از ذهنت پاك سازي...
خالصانه دست هاي به لرزش افتاده ام را بسويت دراز مي كنم ٬ و از تو مي خواهم كه براي ساختن اين خرابه ما را تنها نگذاري ٬ اگر همه برويم اينجا آباد نخواهد شد ٬ برعكس خرابه ها بيشتر خواهد شد ٬ به كجا برويم هر كجا بجز ايران براي ما وطن نيست ٬ هر جا برويم غريبه ايم...
چطور خواهي توانست مردم زجر كشيده و آفتاب خورده جنوب را فراموش كني ٬ چگونه خواهي توانست مردم شمال ٬ مردم عزيز سيستان و ... را از ذهنت پاك سازي.
اصلا چرا بخواهي كه فراموش كني؟ اينان بهترين مردم زمينند ٬ اينان صادق ترين و بهترين مهمان نوازان زمينند٬ اينان گلدسته هاي زمينند ٬ اگر مي بيني كه امروز تا زانو به خاكند ٬ دليل بد بودنشان نيست ٬ اينان چوب صادقانه بودنشان ٬ مهربان بودنشان و مهمان نوازيشان را مي خورند...
منتظر دعوت نامه نمان ٬ منتظر فرش قرمز نمان ٬ اينجا همه در گير نان شبند ٬ بيا كمك كن تا اینجا جولانگاه خرچنگ هاي مردابي نشود...

13

sootak — Wed, 16 Jul 2008 17:43:18 GMT

چگونه ممکن است کسی علی را بشناسد و او را نستاید و به او عشق نورزد؟

اما!

اگر ثمری می‌داشت محبت تنها بدون شناخت علی، ما باید به نتایج بزرگ می‌رسیدیم. زیرا امکان ندارد جامعه‌ و ملتی علی را بشناسد، مذهب علی را بفهمد ولی از محرومیت های فراوانی که جامعه‌های عقب‌مانده دارند، رنج ببرد. اگر ملتی برای علی اشک می‌ریزد، کسی که در قلبش موج میزند محبت علی، اما سرنوشت خود و جامعه‌اش سرنوشت خوبی نیست و دردناک است، معلوم است که علی را نمی‌شناسد. معلوم است که تشیع را نمیشناسد. گرچه شیعه است و گرچه "علی شناس" که نه، "علی‌پرست" باشد."

دکتر علی شریعتی

"میلاد مسعود امام علی (ع) مبارک"

دلم از و حشت زندان سکندر بگرفت خدایا مددی

sootak — Wed, 16 Jul 2008 07:28:18 GMT

وقتی به اطرافم می نگرم و دنیای خشن پیرامونم را می بینم دلم می لرزد.بارها از خودم پرسیده ام که ما انسان ها چرا اینقدر از هم دوریم...چرا دستگیری از همدیگر را از یاد برده ایم...کاش می توانستم که بر بام خانه مان بایستم و به هر کسی که از کوچه مان می گذرد گلی نثار کنم و او نیز با لبخند مهربانانه اش جوابم دهد...کاش می شد این چهره های عبوس این چهر های خشن را ندید...کاش می شد مهربانتر بود....کاش چشمانم تیتر روزنامه ها را نمی دید...ای ترسناک ترین دشمن انسانیت ای انسان از ترس تو به کجا پناه برم...آه که بغض گلویم را می فشارد...خدایا تنها کس من تویی...خودت مرا از شر خودم نجات بده ...نگذار تنها بمانم...نگذار این غده های چرکین آلوده ام سازند........

من، آرش و عمو رستم عزیز

sootak — Tue, 08 Jul 2008 19:51:18 GMT

چند شب پیش با آرش کمانگیر تو کافی شاپ رستم دستان قرار داشتم.

قرارمون ساعت 9 بود که من یه ده دقیقه دیر کردم آخه ترافیک سنگین بود دو تا اسب بالدار با هم تصادف کرده بودن 110 هم که دیر رسید و این شد که ما دیر کردیم.

خلاصه وقتی رسیدم دیدم آرش پشت یکی از میزها نشسته و با یه نگاه معصومانه و پر از غصه به سقف خیره شده.

رفتم جلو و از رستم دستان که پشت گیشه داشت پول می شمرد پرسیدم آرش کمانگیر چشه؟ به نظر می یاد تو خودش باشه.

رستم یه نگاه به آرش کرد و گفت: آرشو می گی هه هه هه این پسره عاشقه دیگه جوونیه و هزار درد بی درمون

دختره جوابش کرده.

راستش دلم براش سوخت

زیر لب گفتم: بسوزه پدر عاشقی.

رقتم طرفش نزدیکش که رسیدم بهش گفتم: ای بابا بی خیال دلواپس چی هستی؟

مگه دختر قحطیه خوب این نشد یکی دیگه این همه حورالعین بهشتی.

سرشو بالا آورد و یه نگاه عاقل اندر سفیه بهم کرد و گفت: دختر کیه عشق چی چیه.

بعد دستمو گرفتو برد تو یه اتاق که یه تلویزیون بزرگ داشت.

رفت جلو روشنش کرد و گفت: با این می شه دنیا رو دید هر جاشو که دلت بخاد.

بعد یه کم باهاش ور رفت که دیدم داره ایران رو نشون می ده بعد گفت حالا خوب نگاه کن.

آدما رو ببین که تو این خاک مقدس دارن چی کار می کنن؟

همون سرزمین مقدسی که من و هزاران وجود نازنین برای سربلندیش جونمونو فدا کردیم.

به صفحه تلویزیون خیره شدم.

آدمها رو میدیدم که با روشهای پیشرفته ی دزدی از همدیگه میدزدن و به این کارشون هم افتخار می کنن.

آدمها رو میدیدم که برای تفریح آبروی همدیگه رو خیلی راحت می برن.

آدمها رو میدیدم که دل همدیگه رو خیلی راحت می شکنن.

آدمها رو میدیدم که دروغ می گن تهمت می زنن دزدی می کنن و حتی کوچکترین صدایی از وجدانشون بلند نمی شه.

آدمها رو میدیدم که فساد می کنن ظلم می کنن خیانت می کنن تجاوز می کنن آدم می کشن و خیلی هم راحت.

آدمها رو میدیدم که ظلم می پذیرن سکوت می کنن عروسک دست مزدوران و فاسقان می شن و خیلی راحت از کنار همه ی زشتی ها و بدی ها رد می شن.

آدمها رو میدیدم که همون کارهایی رو می کنن که همه ی شماها هم می بینید و شاید لازم نباشه همش گفته بشه

هممون توی این جامعه ای که از تک تک ما ساخته شده زندگی کردیم و در خوب یا بد اون سهم داریم.

می دونین این سحنه ها رو که دیدم دلم گرفت

حالا دیگه منم مثل آرش غمگین شده بودم با هم یه گوشه نشستیم و به آسمون خیره شدیم.

توی حال خودمون بودیم که یه دفعه یه صدای نعره مانند منو به خودم آورد

رستم دستان بود

یه نگاه با عصبانیت بهم کرد و گفت می دونستم این ورپریده تو رو هم مثل خودش می کنه پاشو بریم

پاشو بریم برات یه حورالعین توپ پیدا کردم می خوام سرو سامونت بدم.

چند لحظه بعد داشتم با رستم می رفتم و من با چشمانی اشکبار و دلی پر غصه فقط به یک چیز فکر می کردم.

به حرفهای عمو رستم عزیزم و سرو سامون و داری راری رام داری داری داری داریرام.......

تولدی دوباره!

sootak — Mon, 02 Jun 2008 08:03:18 GMT

دوروبرای دو سال پیش بود که من آخرین مطلب خودم رو توی وبلاگ سوتک نوشتم و بعد از اون در یک سانحه رانندگی در اثر برخورد با کوهی از مشکلات مردم!

مردم نه، مردم!

یعنی اینکه به ملکوت اعلا پیوستم! افتاد دیگه.

به هر حال یه مدت مشغول سوال و جواب بودیم که خدا نصیب نکنه، که البته نصیب می کنه ها حواستون باشه، خلاصه گیر بازاری بود.

روزهای اول اصلا اوقات فراغت نداشتم آخ آخ یه ضد حالی بود.

ولی بالاخره یه پارتی پیدا کردیم کارمونو زود انجام دادن حالا دیگه زیاد سرم شلوغ نیست تازه یه کار هم پیدا کردم حقوقشم خوبه اما داد از دست گرونی اینجا هم ولمون نمی کنه می گن تو بهشت اوضاع بهتره ولی چه فایده به ما گفتن فعلا نمی تونین برین بهشت ما الان یه جایی هستیم که بهش می گن " مهمانسرای پا در هوا ".

البته یه شانسی که من آوردم بیشتر بچه هایی که با من اومدن این دنیا اهل اینترنتن واسه همین هم یه تحصن کردیم خدا هم قول داد برامون اینترنت پرسرعت ردیف کنه البته نشد می گن به خاطر تحریم بوده آخه دستگاهاش رو از خارج وارد می کنن ولی به هر حال همین کم سرعتش هم فعلا کارمونو راه می ندازه.

خلاصه دیگه تصمیم گرفتم دوباره وبلاگو راهش بندازم و تجربیات خودم رو در اختیار شما قرار بدم حال کنین.

البته اینجا شیطون و برویچه هاش خیلی حال گیری می کنن هی اجناس مورد نیاز مردم رو احتکار می کنن، بچه های مردم رو گول می زنن، معتاد میکنن، قیمت زمین و مسکن و بالا می برن، دست به عملیات تروریستی میزنن، خلاصه هر طوری شده می خوان رضایت عمومی رو کم کنن، تازگی ها هم شنیدم می خوان دکل اینترنت رو بندازن. به هر حال اگه این شیطون، کاری به کار اینترنت ما نداشته باشه سعی می کنم مرتب آپدیت کنم.

سرتونو درد نیارم امشب با آرش کمانگیر تو کافی شاپ رستم دستان قرار دارم، عجب بچه ی گلیه، حتما حرفاشو توی پست بعدی براتون می نویسم.

پس تا پست بعدی برین حال کنین.

آری می شد اینچنین نباشد برادر

sootak — Mon, 16 Oct 2006 19:51:18 GMT

مولاي من!

خليفه كه نيستي

سلطان هم

فقط مظلومي، مظلوم، همين!

اما، اما مي شد

می شد به جاي پنج سال

پنجاه سال حاكم باشي

مي شد كه شامات را

چون دنداني كند و دور انداخت

كه سهم بچه هاي ابوسفيان باشد

ودر امارت كوفه كاري هم به ابن "ملجم" و "قطام" داد

مي شد هر سال

به هند و پارس

به چين و ماچين دعوت شد

سلطان روم

به افتخار حضورت برپا كند

چيزي شبيه همين ضيافت هاي شام

در تالارهاي آينه و مرمر

و پشت درهاي بسته

مي شد حسن و حسين را با خود همراه كرد

يكي وزير اعظم، يكي وزير خزانه داري كل

مي شد كاري كرد

كه جعده هم مشاورت امور بانوان را عهده دار باشد

يا كاره اي كه زهر نريزد

يا نه!

حكومت ايران هم مي شد كه سهم حسن باشد

حكومت عراق، سهم حسين

حتي مي شد عقيل هم با حقوق ارزي آنروز

به آندلس فرستاد

مي شد محمد حنفيه هم

سفير سازمان ملل باشد

مثل اين پسرخاله ها

كه تا هنوز و تا هميشه سفيرند

مي شد كنار رود فرات

كاخي سبز ساخت

براي تابستان ها سري به بغداد زد

بر بالاي كوه ابوقبيس

كاخي سپيد داشت

چيزي شبيه كاخ سعد آباد

شبيه كاخ ملك فهد

كاخي بلند تر از خانه خدا

مي شد كه بعد خود

به فكر پادشاهي فرزندان بود

مثل همين ملك حسين و ملك حسن

مثل همين حيدرعلي اف

و اف بر دنيا...

مي شد كه امام علي بود

و با همه دنيا ارتباط داشت

مثل همين امام علي رحمانف

مي شد با خانم رايس دست داد

مي شد انبان خويش را پر كرد

از شير مرغ تا جان آدميزاد

از وعده و وعيد

و افطاري داد از بيت المال

و جامه هاي اطلس و ابريشم پوشيد

با ميمون و سگ بازي كرد

و رقاصه هاي روم را دعوت كرد

با چشم بندي و آتش بازي شب را به صبح رساند

دربرجهاي دبي سهم داشت

دربازار بورس دستي...

نشست بالاي تختي

وكلاهي از مرواريد و زربرسرگذاشت

يا دست كم هر روز يك اسب پيشكش قبول كرد

يك شمشير مرصع

كه نام تو بر آن حك شده باشد

اين تحفه ها ازهند است

آن جامه ها از روم

آن فرشهاي ابريشمين از ايران

جشني بگير بگو كه شاعران قصيده بخوانند

شب را زود بخواب

كه كاترينا و سونامي در راه است

براي كندن چاه

به بردگان سياه فرمان بده

به شركتهاي چند مليتي

براي نان بردن فرصت نيست

اين را به سازمان نان و غله بسپار

اين وقت شب

نشسته اي و به من لبخند مي زني

مي دانم اين جور شعر ها خوب نيستند

اما مولاي من!

آن كفش هاي وصله دار هم

مناسب پاي حضرت حاكم نيست! (*)

آري

آري مي شد

كه مانند معاويه و قارون و فرعون و شاه و شاهنشاه و حضرت حاكم و عليا حضرت و جناب پادشاه معظم و عظيم الشان و چه و چه و چه

و مانند همه دژخيم مردماني كه بهتر از من مي شناسيشان

آري مي شد شما نيز همانند آنها بر استخوانهاي ما كاخهايت را بسازي

مي شد به ما بفهماني كه ما از نژادي پستيم

و شما از نژاد خداياني

مي شد به ما بفهماني كه ما آفريده شده ايم براي آسايش شما

مي شد بد بود

بد مثل همه

چرا؟

چرا مولاي من

چرا خوب بودي؟

مگر از خوب بودن جز تنهايي حاصلي يافته اي؟

چرا ما را رها نكردي؟چرا ؟

مگر از ما جز جهل و نافرماني چيزي ديده اي؟

آخر چرا؟

چرا مولاي من!

راستي مولاي من اين عكس را ديده اي؟

نگاه كن

* این قسمت رو از روی یه کلیپ از نرم افزار پیدای پنهان (وصال ویژه امام زمان(عج)) کار کانون رهپویان وصال نوشتم.

سوتک ۲

مصاحبه با عمو زنجیر باف

sootak — Mon, 09 Oct 2006 06:43:18 GMT

▫ عمو زنجيــر باف.

◦ بــله.

▫ زنجير منو بافتي؟

◦ نــــه خير.

▫ پشت كوه انداختي؟

◦ گفتم كه اصلا نبافتم!

▫ اِ چرا؟ بازم كه داري بد قولي مي كني. بابا حالا كه شركتتون دولتي نيست. قديما مي گفتي شركتتون دولتيه و بايد در راستاي برنامه هاي اشتغالزايي دولت مردم رو سركار بگذارين، خوب حالا كه خصوصيتون كردند چي؟ ديگه چه بهانه اي داري؟

◦ نه عزيزم من ديگه اصلاً زنجير نمي بافم!!

▫ چي؟ نمي بافي؟ پس تو هم تا ديدي نون توي دلاليه، كار توليدي رو ول كردي رفتي سراغ بيزنس، آخه فكر اين همه بچه توي ايران كه داد مي زنند عمو زنجير باف نبودي؟

◦ ببين عزيزم كار جديد من كار كاملاً فرهنگيه، در ضمن با پيدا شدن سروكله , PS2 XBOX و كامپيوتر و از اين جور چيزا ديگه بچه ها منو اصلاً نمي شناسن.

▫ خوب آره ولي تو بايد شغل آبا‌ء و اجداديتون رو ادامه مي دادي حالا چه لزومي داشت تو بري كار فرهنگي بكني؟ اين همه تحصيل كرده بيكار.

◦ آخه تو كه نمي دوني من دارم ديگه دو نفر مي شم!!

▫ چي؟دو نفر مي شي؟

◦ آره خوب يعني دارم ازدواج مي كنم.

▫ آهان به سلامتي مبارك باشه. خوب حالا كار جديدت چي هست؟

◦ ني ميزنم.

▫ ني ميزني؟

◦ آره ني ميزنم و از خودم عشق در مي كنم!

▫ ولي آخه عموجون كسي كه مي خواد ازدواج كنه بايد فكر يه كار درست و حسابي باشه مگه كار خودت چه عيبي داشت كه رفتي سراغ ني زدن؟

◦ آخه عشقم گفته زنجير بافي كار خيلي خشنيه، زنجير يعني اسارت، گفته نمي تونه با همچين مردي زندگي كنه تازه خودش به من گفته پول و ماشين و زندگي آنچناني نمي خواد اون فقط عشق مي خواد اون ميگه زندگي آدم بايد مثل آب باران زلال زلال شروع بشه و باز هم زلال زلال در مسير رودخانه جريان پيدا كنه تا اينكه در نهايت به دريا بپيونده و آدم رو به ابديت بسپاره واي كه چقدرقشنگ حرف مي زنه.

▫ خوب حالا نمي خواد احساساتي بشي خودتو كنترل كن. اولاً از صدقه سري اين بشر دوپا آب بارون تا برسه به زمين كاملاً اسيدي مي شه در ضمن آب رودخونه هم كه پر از مواد شيمياييه ديگه كدوم آب زلال، دوماً عمو جون اين عشق شما دو ماه كه گذشت و عاشقي از سرش افتاد اونوقت حاليت مي كنه كه پول و ماشين مي خواد يا نه!!

◦ نه اون مثل دخترهاي ايروني از اين اخلاقها نداره.

▫ چي؟مگه كجاييه؟

◦ بهت نگفتم؟

▫ نه!

◦ من چند وقت پيش رفتم آمريكا اونجا بالاخره زن روياهاي خودم رو پيدا كردم، اون، اون...!!!

▫ چي شد چرا صدات در نمي آد بابا خودتو كنترل كن. ببين عمو جون فكر پول باش كه خربزه آبه، اصلاً من نمي دونم چه حكمتيه كه هركي پا ميشه مي ره آمريكا از اين سوسول بازيا درمي آره "ما بايد عاشق باشيم، بايد مهرورزي كنيم، بايد همديگر را دوست داشته باشيم، بايد به همديگر محبت كنيم، بايد با همديگر گفتگو كنيم، نبايد دنبال جنگ تمدنها باشيم. يكي نيست بگه ما بايد كلاهمان را بگيريم تا باد نبره!

◦ نه، نه، من مي خوام اصلاح طلب باشم، من مي خوام اصلاح گر باشم، من مي خوام جامعه رو اصلاح كنم، من مي خوام ني بزنم و با آتش ني چنان آتشي به جان ظالمان بيندازم كه همه آنها نابود شوند من مي خواهم به ستمديدگان مهرورزي كنم.........!!!

▫ نه بچه مردم پاك خل شده ديگه فكر نمي كنم بشه براي تو كاري كرد.

◦ برو برو تو مي خواي منو فريب بدي.

▫ باشه من ميرم ولي يه نصيحت از من بشنو، تو نه بدرد زنجير با في مي خوري نه ني زدن تو فقط بدرد رئيس جمهوري مي خوري.

خدا نگهدار موفق باشي.

سوتک ۲

پیاده :: رخ :: وزیر :: شاه

sootak — Fri, 25 Nov 2005 04:50:18 GMT

امروز جمعه است.

امروز روز پر رمز و رازیه.

بر خلاف روزهای دیگه که تقریباً هر کسی یه جوری سر کاره امروز هر کسی یه عالمی داره.

برای بعضیا امروز روز خواب تا لنگ ظهره.

برای بعضیا روز تمیز کاریه.

برای بعضیا روز درس خوندنه.

برای بعضیا روز کوه رفتن و باشگاه وورزش بازیه.

برای بعضیا روز انجام کارهای عقب موندس.

برای بعضیا روز محبت کردنه.

برای بعضیا روز رفتن بیرون و 13 بدره.

برای بعضیا روز پول در آوردنه.

برای بعضیا روز 400 تا فیلم نگاه کردنه.

برای بعضیا روز 26 ساعت چت کردنه.

برای بعضیا روز قراره.

برای بعضیا روز جمعه البته شبش شب ترکوندنه.

برای بعضیا روز جمعه اصلاً معنی نداره.

برای بعضیا هم روز بی خیالیه اصلاً انگار روز جمعه زندگی نمی کنند.

دو کلمه هم از ننه عروس بنویسم:

ارسطو می گه وقت خود را صرف پیشرفت خودتان کنید. با خواندن نوشته های دیگران به راحتی به آن چیزهایی می رسید که دیگران برای به دست آوردنشان زحمت بسیار کشیده اند.

پس معلوم می شه ارسطو روز جمعه کتاب می خونده.

خلاصه هر کی یه جوریه فقط من دلم برای بعضی آدما می سوزه؛

اونهایی که منتظرند.

اونهایی که از دست شاه این صفحه چهار گوش سیاه وسفید خسته شدن.

شاه نه شاه هایی که فقط یه خونه دورو برشون رو می تونند ببینند و فقط میتونند یه خونه حرکت کنند و خیلی زود هم مات می شوند، شاه هایی که این کره خاکی رو بین خودشون تقسیم کردن تا از مات شدن فرار کنند.

دلم می سوزه برای اونهایی که منتظرند تا عصیانگر باشند تا به هم بریزند چینش مهره های این صفحه شطرنج را.

دلم براشون خیلی می سوزه، چون روز جمعه هم ساعت مثل همه روزهای دیگه کار خودش رو خوب انجام میده و باید منتظر عصر جمعه بود که بد دلتنگی داره، منتظرا اینو خوب می دونند.

«درک کردن یعنی رنج کشیدن»

سوتک ۲